به نام خدای رمضان المعظم

 

ماه ها یکی پس از دیگری رخت بر بستند و از کنار ثانیه های تلخ و شیرین زندگی مان رفتند .


دلتنگ شدیم ! خندیدیم ! گریستیم ! اطاعت نکردیم ! غیبت کردیم ! دروغهای مثلا مصلحتی گفتیم  !


از صداقت گاها کناره گیری کردیم ! دل شکستیم مانند خوردن یک لیوان آب ! تحقیر کردیم ! و ....


آنقدر گاهی بد شدیم که خدا شرمش آمد نام ما را انسان بگذارد .


اما بهتر است بی انصاف نباشیم . یک جاهایی پر از امید و اراده بودیم , از دروغ گفتن متنفر شدیم !


صداقت و راستگویی خرج کردیم ! محبت را به اشتراک گذاشتیم ! مهربانی و ابراز علاقه را با


جان و دل نثار عزیزانمان کردیم ! گذشتیم ! بخشیدیم ! هدیه دادیم ! هدیه گرفتیم و ....


در بین این همهمه ها ؛ رد شدن از دیوار "حق الناس " سختترین مسیر انتخاب شده ی ما


از جانب خدا بوده و هست .


 مسیری که پروردگارمان می گوید : اگر توانستید دل بخرید آنهم به بهایی اندک ؛ من هم دلتان را


به بهایی فراوان خریداری خواهم کرد  .. خدایا می دانم دل شکستن بالاترین گناهان است اما


مگذار در مسیری قرار بگیریم که ایمان بیاوریم "چون حق با من بوده پس دل او را خواهم شکست "


خدایا جای تو نیستم و نمی دانم بخشیدن چه مزه ای دارد ! اما عاشق و دوستدار بخشیدن که


می توانم باشم ! یعنی تو می توانی آموزگار خوبی برایم در "بخشش" باشی .


خدایا ... خدایا هوایم را داشته باش که "خوب "باشم اما نه به "اندازه ی تو" که یقین دارم


نمی توانم .....!


خدایا ..... خدایا هوایم را داشته باش که "هرزه " نباشم آن هم نه به اندازه ی آدم هایی که


حیوان صفت اند چون بی شک آنقدر هم نمی توانم " بد "باشم .


 خدایا ........... خدایا هوایم را داشته باش که انسان بمانم و "انسانیت" را از خاطر نبرم ...

 

**********************************************************

التماس دعای ویژه دارم در این ماه عظیم الشان از تمامی همکاران و استادان عزیز

 

*******  به امید ظهورآقای چشم انتظاریها *************